یکی از دوستان خواسته بود درباره مدیتیشن بنویسم. حقیقت اینه که خیلی از این مقوله اگاه نیستم ولیکن یه مختصری چیزایی که بلدم رو خدمت شما می گم.

مدیتیشن یه جورایی به من رسیدنه، در این وادی گاهی به آگاهی های ماورایی هم دست پیدا می کنیم و کنترل برخی از بخشهای مغز رو بدست میگیریم. این مسیر فردیه، یعنی به سمت کثرت میره، یعنی هر کی بره دنبال کاری و مسیری که ممکنه در آخر با دیگران فاصله زیادی پیدا کنه. شاید بد نباشه در کنار این مسیر از روشهایی که روی روح جمعی کار می کنن هم بهره ببریم، البته پیشنهاد من اینه. خداوند از ما می خواد که به وحدت برسیم واسه همین میگه به ریسمان الهی چنگ بزنید و متفرق نشوید، واسه همین به کارهای جمعی و تعاون اهمیت داده و گفته اثر کارهای جمعی خیلی خیلی زیادتره. ریسمان الهی هم همون صفت رحمانیت الهیه، اینکه به ما لطف میشه و ما هم بایستی به دیگران با دید رحمانیت نگاه کنیم. خود این قضیه بسیار گسترده و مفصله که بماند واسه ی بعد ولیکن در مدیتیشن، من یه مدیتیشن رو کار کردم به نام مدیتیشن دوقلب. این مدیتیشن باعث میشه چاکراهای قلب و تاج شما بزرگ بشه و اثر اون رافت و عرفانه. نکته جالب در این مدیتیشن برای من اینه که به دیگران بها داده، برای همه طلب خیر می کنه و بخصوص برای روح زمین هم طلب برکت می کنه. این ودیتیشن به صورت دسته جمعی هم فوق العاده است و تاثیر بیشتری روی ما و همین طور هستی میزاره. امیدوارم که بتونید ازش بهره کافی ببرید.