عاشق از عاشقی خود بی خبر است، تنها کارهایی می کند که در حالت عادی انجام نمی دهد.

مردم داری بدون صداقت، ریاکاری است.

داشتن نیت خوب کافی نیست، باید نیت خوب را درست انجام داد.

کار درست را انجام دهیم یا درست کار انجام دهیم؟ کار درست را درست انجام دهیم.

صداقت داشته باش حتی اگر به ضررت تمام شود.

نسبت به انتخاب هایت آگاه شو، بهترین نیت برای انجام اعمال، قرب الهی است اما اگر کاری می کنی بدون نیت قرب الهی، بدان نیت آگاه باش.

هر انتخابی منافع و مضراتی دارد، قبل از انتخاب به مسئولیت و پیامدهایش هم بیاندیش.

گاهی آنقدر کسی را دوست داری که نمی توانی از او جدا شوی ولی گاهی آنقدر دوستش داری که باید ترکش کنی. دوست داشتن همیشه ماندن نیست، گاهی رفتن است.

درب قابلمه را بگذار بسته بماند تا غذا دم بکشد و جا بیافتد، سکوت کن بخار داغ افکار و باورهایت، تو را پخته و اماده کند و به عمل در آید. عملت غذای روح و جان دیگران خواهد شد و آنان را قوی خواهد ساخت.

اول سر پا بایست، جایت را محکم کن، سپس دست دیگری را بگیر و بلندش کن، در غیر اینصورت هر دو بر زمین خواهید خورد.

آنکه باید برود، می رود، اصرار به ماندن نکن، اگر زیاد اصرار کنی، ناگهان می بینی خودت را بردند و او ماند. رفتنی می رود، قلبت را همراهش کن که فاصله برای قلب بی معنی است.

سعی نکن چیزی را که هیچوقت نداشتی و نخواهی داشت، داشته باشی، کنترل، هرگز نمی توانی همه چیز را کنترل کنی، بر جریان طبیعت سوار شو، میداند به کجا باید بروی، از شناوری بر جریان طبیعت لذت ببر تا به دریا بپیوندی و دریا شوی.

تا می توانی علم بیاموز، انحرافات و فریب خوردن ها از جهل بشر است.

از جهل به علم برس، بعد از عالم شدن تمام آن را فراموش کن و دوباره جاهل شو، آنگاه خردمندی را خواهی داشت.

خردمندی انجام کار درست است نه دانستن آن.

دانائی هایت را به دارائی تبدیل کن ورنه زنبوری بی عسل خواهی بود.

بزرگترین حجاب علم است، وقتی فکر کردی عالم شدی، بدان غرور و تکبر باعث سقوط ات خواهد شد.